از ستاره بیتلِحِم تا جشن جهانی؛ نگاهی کوتاه به تاریخچه کریسمس
کریسمس یکی از شناختهشدهترین جشنهای جهان است؛ جشنی که امروز با نور، موسیقی و هدیه شناخته میشود، اما ریشههای آن به قرنها پیش و به باورهای دینی و فرهنگی گوناگون بازمیگردد.
ریشههای مذهبی کریسمس
کریسمس در اصل جشن زادروز حضرت عیسی مسیح (ع) است که مسیحیان آن را نماد تولد امید، عشق و نجات میدانند. در کتاب مقدس، تولد عیسی در شهر بیتلِحِم روایت شده و ستارهای درخشان راهنمای مردمان به سوی محل تولد او بوده است.
نکته جالب اینجاست که تاریخ دقیق تولد عیسی مشخص نیست. ۲۵ دسامبر در قرن چهارم میلادی بهعنوان روز رسمی کریسمس انتخاب شد؛ زمانی که کلیسا تصمیم گرفت این مناسبت را با جشنهای زمستانی رایج آن دوران همزمان کند.
پیوند با آیینهای کهن
پیش از مسیحیت، بسیاری از تمدنها در حوالی انقلاب زمستانی جشن میگرفتند؛ مانند جشن ساتورنالیا در روم باستان یا جشنهای نور در فرهنگهای شمال اروپا. این آیینها نماد پیروزی نور بر تاریکی بودند و بعدها برخی از عناصرشان، مانند روشنکردن شمع و تزئین، وارد سنتهای کریسمسی شدند.
شکلگیری نمادهای کریسمس
-
درخت کریسمس: ریشه در سنتهای آلمانی دارد و نماد زندگی و تداوم است.
-
بابانوئل: برگرفته از شخصیت «سنت نیکلاس»، اسقفی مهربان که به بخشندگی مشهور بود.
-
هدیهدادن: یادآور هدیههایی است که طبق روایتها، خردمندان برای نوزاد عیسی آوردند.
کریسمس در دنیای امروز
امروزه کریسمس فراتر از یک مناسبت مذهبی، به جشنی فرهنگی و جهانی تبدیل شده است. حتی در کشورهایی با جمعیت غیرمسیحی، این جشن بهانهای برای شادی، دورهمی خانوادگی و مهربانی بیشتر است.
جمعبندی
کریسمس مسیری طولانی از یک باور دینی تا یک جشن جهانی را طی کرده است. ترکیبی از ایمان، فرهنگ، تاریخ و احساسات انسانی که پیام اصلی آن همچنان پابرجاست: امید، صلح و عشق میان انسانها.
